Blog: Blondie gaat naar de rivier #9

Woensdag 18 juli

Vandaag stond het museum op de planning. Dat betekende dat we ons bedje weer vroeg mochten verlaten. Na een snel ontbijtje zijn we naar de zus van Letycia gegaan. We gingen naar het museum met zeven personen: Letycia, haar moeder, haar broer, haar zus, de vriend van haar zus, haar nichtje en ik.

We gingen met z’n allen in één auto richting het dichtstbijzijnde treinstation. Vijf op de achterbank en twee voorin. Bij het treinstation hebben we de auto geparkeerd. Vervolgens zijn we naar het treinstation gelopen om daar een treinkaartje te kopen. Daarna zijn we de trein in gegaan naar de andere kant van Rio. Onderweg zaten er mensen bij het spoor en kwam je langs een aantal favela’s.

Toen we bij het Centraal Station van Rio de Janeiro waren aangekomen werd mij verteld dat ik mijn telefoon goed bij mij moest houden. Daarna zijn we op zoek gegaan naar een bus die ons dichterbij het museum kon brengen. Na de bus zijn uitgestapt en een stukje gewandeld te hebben kwamen we bij het museum. Museu do Amanhã betekent museum van morgen.

Het museum was niet heel groot, dus je had vrij snel alles gezien. Er was een zaal in de vorm van een bol. Op de muur aan de binnenkant van de bol draaide een korte film over waar we vandaan komen en hoe het leven ooit begonnen is. Leuk om te zien! De boodschap van alles was dat je nooit weet wat er morgen komen gaat. Na het museum zijn we naar de BurgerKing gegaan om daar even iets te eten.

Daarna gingen we de stad in en kwamen we de nicht van Letycia tegen. Zij werkt ook in het centrum. We zijn een stukje met haar meegelopen en daarna zijn we terug naar het treinstation gelopen. Op het station moesten we nog zo’n vijf minuutjes wachten op de trein. Het was druk op het station, dus toen de trein er was moesten we rennen voor een plek om te zitten. Plaats om te zitten hadden we dus de trein kon vertrekken. Na een rit van twee uur waren we weer bij het station van santa Cruz. Vanaf hier konden we weer naar de auto om vervolgens naar huis te gaan. Dit duurde langer dan gedacht.

De vriend van de zus van Letycia had de lichten van de auto aan laten staan, waardoor de accu van de auto leeg was. Er kwam een hulpauto bij, maar deze had geen kabels bij zich. Er zat maar een ding op en dat was de vader van Letycia bellen of hij kon komen met kabels. Na een halfuurtje was de vader van Letycia er en kon de accu bijgeladen worden. Hierna wilde de auto nog niet starten en dus moesten we de auto aanduwen. Dat lukte gelukkig wel. Zo konden we toch terug naar huis.

Thuis aangekomen hebben we nog even gespeeld met het nichtje van Letycia en daarna was het al tijd voor de training. Het was weer een goede training. De trainer vertelde mij dat het beter zou zijn voor mij om nog twee maanden in Brazilië te blijven om te trainen, zodat ik nog beter word. Dat zou ik dolgraag willen alleen moet ik naar school toe in september, dus dat gaat hem helaas niet worden. Na de training bracht de trainer ons naar huis toe. Thuis nog even aardbeien gegeten en daarna naar bedje toe. Leuke dag gehad!

De eerste week in Brazilië zit erop.

Até logo,
Loura