Blog: Blondie gaat naar de rivier #10

Zondag 22 juli

Vandaag is de wedstrijddag. Om zes uur zijn we opgestaan. Ik voelde me goed en ik had er veel zin in. Aangekleed en tas gepakt en om half zeven zijn we vertrokken. Half acht kwamen we bij het Centro de treinamentoe De Deodoro aan. De weging van Letycia begon om half negen. Om kwart over negen had Letycia haar eerste wedstrijd. Zij kreeg twee wazari’s tegen en haar wedstrijd was dus klaar. Dit was wel genoeg voor een bronzen medaille.

Hierna kon het lange wachten beginnen. Mijn weging zou beginnen om half twee, dat liep uit en werd dus tien voor half drie. Er was geen -21, de categorie waar ik normaal in draai, dus moest ik mee vechten met de senioren. Na de weging heb ik gelijk opgewarmd, want mijn wedstrijden zouden eigenlijk om twee uur beginnen. Ondertussen was ik al weer koud, dus opnieuw opgewarmd. Mijn eerste wedstrijd begon om vijf over vier. Helaas was deze wedstrijd al vrij snel afgelopen.

Ik had vijf pleisters op mijn oor geplakt. De scheidsrechter vroeg in het Portugees wat dat was. Ik snapte er niks van en Letycia antwoordde dat het een piercing was. Hierna moest ik naar de kant van de mat om die eruit te halen. Toen hij er eenmaal uit was vertelde Letycia dat het al niet meer uitmaakte, omdat ik toch al gediskwalificeerd was. Heel jammer, zo had ik het niet gewild. Hierna gingen de scheidsrechters en de trainer van Letycia met elkaar in overleg of ik dezelfde wedstrijd nog een keer mocht draaien.

Na een halfuur werd duidelijk dat dat goed was, alleen als de coach van de tegenstander dat goed zou vinden. Ondertussen was ik al half gaar van al het lange wachten. Opnieuw opgewarmd, even drinken en een klein beetje eten. De coach van de tegenstander vond het goed en zo mocht ik drie kwartier na de eerste partij, dezelfde partij dus nog een keer doen.

De eerste minuut stond ik stevig. De tegenstander maakte alleen maar schouderworp op twee knieën waardoor het al snel leek dat ik niks deed. Hierdoor kreeg ik mijn eerste straf. Daarna kon ik meer in mijn wedstrijd komen en begon dus meer aanvallen te maken. Zij maakte een beenworp en ik draaide weg alleen niet genoeg. Ik kwam op mijn zij/buik terecht en kreeg een wazari tegen. Er waren al twee en een halve minuut voorbij. De tegenstander was moe en deed niks meer. Hier kreeg ze een straf voor. Daarna was ik weer de aanvallende. Na drie minuten maakte ik een worp, maar werd overgenomen door haar. Zij kreeg weer een wazari en dus was het ippon. Heel jammer, ik had meer gewild, maar het zat er niet in vandaag.

Toch ga ik met een gouden medaille naar Nederland. Deze medaille heb ik gekregen van de eigenaar van de club, een lieve man die heel erg blij was om mij in zijn dojo te verwelkomen. Na de wedstrijd heb ik nog GuaraCamp gedronken en een pastel gegeten. Pastel is gefrituurd bladerdeeg met gehakt erin. Dat smaakte goed. Vervolgens hebben we iedereen gedag gezegd en een taxi geregeld.
De taxi zette ons bij een punt af waar we nog zo’n twintig minuten hebben gewacht op de vader van Letycia.

Het einde van de dag was aangebroken. Ik was heel erg moe en ging dus redelijk snel slapen. Morgen is weer een nieuwe dag.

Até logo,
Loura